
هر از گاهی مي نوشتم ، پدرم ويرايشی مي كرد و می خواند.
سياه مشق ، هديه شد تا بهانه ای بشود براي نوشتن.

و روزی خواهی آمد تا چهار فصل ، بهار باشند.
آن روز
تنهايی تمام می شود در جهان گلباران.
سر و جان فدای قدم ات.
اين سايت شخصی است ، نقل مطالب آن فقط با اجازه
ی مولف و ذكر ماخذ جايز است
Copyright
© 2007 L. S. Beheshtizade. All rights reserved